معرفی اصل دهم: رفاقت عاشقانه

قرآن نام محبوب است. همان‌قدر که محبوبت را دوست داری، به قرآن عشق بورز، با او رفاقت کن، او را بزرگ بدار، یادگاری معشوق را از خود جدا نکن. اگر دیدی به دلت راه نمی‌دهد، با او هم‌دل شو.

مقالات مرتبط

راهکار عملی اصل نهم

1. هر روز ساعتی را برای تلاوت قرآن عزیز قرار بده و تلاش کن دیر سر قرار نروی. بی اهمیتی به قول و قرار، رفاقت و انس را مدام کمرنگ می کند.
اگر دلتنگ قرآن نیستی، یعنی رفاقت با قرآن نداری. سعی کن این رفاقت را ایجاد کنی

معرفی اصل اول: قرآن، شخص بزرگوار

قرآن کریم موجودی زنده است که به محضرش شرفیاب می‌شوی.

موجود زنده درک دارد، اثر دارد، احساسات دارد. قرآن هم حقیقتی زنده است که می‌بیند، می‌شنود، سخن می‌گوید، اثرگذار است و از مخاطبش ناراحت یا خوشحال می‌شود. پس، او را مرده، بدون درک و بی‌احساس نشمار! بزرگش بدار و از مصاحبت با او و هم‌کلام شدن با حضرتش لذت ببر…

بدان که قرآن نوشته نیست؛ شخصی زنده و نورانی است که توفیق درک حضورش را یافته‌ای…

قرآن یک حقیقت زنده است. در وقت تلاوت آیاتش، خودت را در محضر او ببین!!

توضیح و تشریح اصل دهم

1. کسی که محبوبی را دوست دارد، به همه چیز محبوبش عشق می ورزد؛ کلامش، نامه اش و نشانه هایش. قرآن، کلام خداست. قرآن، نامه خداست. قرآن، نشانه خداست. «و الذین ءامنوا أشد حبا لله»؛ اگر عاشق خدایی لاجرم محبتت نسبت به قرآن روزافزون است.
2. وقتی با قرآن رفاقت و عاشقی پیشه کنی، همیشه همراهش خواهی بود.

شواهد روایی اصل نهم

1. قال علی (ع): و لیکن سمیرک القران.
امام على (ع) فرمود: باید همنشین شب هایت قرآن باشد. کسی که شب هایش را با قرآن می گذراند و در ارتباطش با قرآن استمرار دارد، کمال همنشین در او اثر می کند و قرآن او را با خود هم سنخ می کند.

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوار ابزار