شواهد روایی اصل اول

1. إنَّ القرآنَ حیٌ لا یموتُ.^[1]

قطعاً قرآن زنده است و نمی‌میرد

1. قال الباقر علیه‌السلام: فَإِنَّ الْقُرْآنَ یَأْتِي یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِی أَحْسَنِ صُورَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا الْخَلْقُ…فَيَأْتِي عَلَى صَفِّ الْمُسْلِمِينَ فِی صُورَةِ رَجُلٍ…ثُمَّ یُجَاوِزُ حَتَّى یَنْتَهِيَ إِلَى رَبِّ الْعِزَّةِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَیَخِرُّ تَحْتَ الْعَرْشِ فَیُنَادِيهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى یَا حُجَّتِي فِی الْأَرْضِ وَ کَلَامِيَ الصَّادِقَ النَّاطِقَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَ سَلْ تُعْطَ وَ اشْفَعْ تُشَفَّعْ…فَيَقُولُ یَا رَبِّ یَا رَبِّ عَبْدُكَ وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ قَدْ کَانَ نَصِباً فِيَّ، مُوَاظِباً عَلَيَّ، یُعَادَى بِسَبَبِي وَ یُحِبُّ فِيَّ وَ یُبْغِضُ.^[2]

امام باقر (علیه‌السلام) فرمود: قرآن در بهترین صورت‌ها که مردم دیده‌اند روز قیامت بیاید… پس به صورت مردی در برابر صف مسلمانان درآید… پس بگذرد تا به درگاه رب العزة تبارک و تعالی رسد و پای عرش به سجده درافتد، خدای تعالی او را ندا کند: ای حجت من در زمین و ای سخن راست و گویایم سر بردار و بخواه تا به تو داده شود، و شفاعت کن تا شفاعت پذیرفته شود… پس می‌گوید پروردگارا! این بنده توست و تو به حال او داناتر هستی. بنده ات به من عامل بود و از من در لحظات مختلف مراقبت و به من عمل می‌کرد. به خاطر من با او دشمنی می‌شد. معیار حب و بغض او هم من بودم. ^[3]

3. قال النبی صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم: یَجِيءُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ثَلَاثَةٌ یَشْكُونَ الْمُصْحَفُ وَ الْمَسْجِدُ وَ الْعِتْرَةُ یَقُولُ الْمُصْحَفُ یَا رَبِّ حَرَّفُونِي وَ مَزَّقُونِي.[4]

پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: روز قیامت سه چیز می‌آیند و به خدا شکایت می‌کنند: قرآن و مسجد و عترت. قرآن می‌گوید: پروردگارا مرا تحریف کردند و در هم کوبیدند.

[1]. تفسیر عیاشی: ج2، ص203

.[2] الکافی: ج2، ص598-596

[3]. این مطلب را باید در نظر داشت که قیامت ملکوت همین عالم است و به این صورت نیست که بعداً خواهد آمد

[4] . الخصال: ج۱, ص۱۷۴