شواهد قرآنی اصل هفتم
1. وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون.[1]
و چون قرآن خوانده شود به آن گوش فرادهيد و خاموش باشيد، باشد كه مورد رحمت الهى قرار گيريد
نکته: «انصتوا» یعنی خاموش کردن صدای درون.
2. اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَ قُرْءَانَه * فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْءَانَه.[2]
بر عهده ماست كه وحى قرآنى را گرد آوريم و آن را بر تو بخوانيم. پس هنگامى كه قرائت آن را به پايان رسانديم تو از خواندن آن پيروى كن.
3. ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها.[3]
هرنشانهاى از نشانههاى تكوينى يا تشريعى خود را نسخ كنيم يا آن را از خاطرهها بزداييم، بهتر از آن يا همانند آن را مىآوريم.
[1] . سوره مبارکه اعراف: آیه 204
[2] . سوره مبارکه قیامة: آیه 18
[3] . سوره مبارکه بقره: آیه106
پاسخ