شواهد قرآنی اصل ششم
1. فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُون.[1]
اگر نمیدانید، از آگاهان بپرسید.
اگر درستی یا نادرستی برداشتهای قرآنی خود را نمیدانید، به کسانی مراجعه کنید که دائماً توجه به خدای متعال دارند و از یاد او غافل نمیشوند (نه دانشمند و اهل فکر و دانش ظاهری/ بلکه اهل فطرت). از آنها بپرسید تا باخبر شوید.
2. أَنْزَلْنا إِلَيْکَ الذِّکْرَ لِتُبَییِنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَرُون.[2]
و این قرآن را بتو نازل کردیم تا برای مردم آنچه را به ایشان نازل شده بیان کنی، شاید اندیشه کنند.
تبیین قرآن توسط پیامبر اکرم برای ما امری لازم است. یعنی باید جهت درک حقیقت قرآن، به پیامبر اکرم (ص) و اهلبیت (ع) و تربیتشدگان حقیقی آنان مراجعه کنیم.
3. یَا أَبَتِ إِنِّى قَدْ جَاءَنِی مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ یَأْتِکَ فَاتَّبِعْنِی أَهْدِکَ صِرَاطاً سَوِیّاً.[3]
ای پدر! دانشی برای من آمده که برای تو نیامده است؛ بنابراین از من پیروی کن، تا تو را به راه راست هدایت کنم.
از کسی تبعیت کن که دارای علم است و اگر دریافتهای قرآنی تو را رد یا تایید کرد، با جان دل بپذیر و در به خود گرفتن آیات بر روشی باش که او فرموده است. زیرا به او علمی داده شده شده است که به تو داده نشده است.
4. فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا ءَاتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَ عَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا * قَالَ لَهُ مُوسىَ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلىَ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا.[4]
چون بدانجا رسيدند، بندهاى از بندگان ما (خضر) را يافتند كه از جانب خود رحمتى به او عطا كرده و از نزد خود دانشى به او آموخته بوديم. آيا (اجازه مىدهى) از تو پيروى كنم به اين هدف كه از آنچه از علوم راهنماى واقع، تعليم شدهاى به من بياموزى؟
رجوع به عالِم باعث میشود شخص تدبّر کننده از هدایتها و از رشدهای قرآن به بهترین نحو استفاده کند.
5. بَلْ هُوَ آیاتٌ بَيِّناتٌ فی صُدُورِ الَّذینَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما یَجْحَدُ بِآیاتِنا إِلاَّ الظَّالِمُون.[5]
بلکه آیاتی است روشن در سینه کسانی که علم داده شدهاند و آیات ما را انکار نمیکنند مگر ستمگران.
[1]. سوره مبارکه انبیاء: آیه7
[2]. سوره مبارکه نحل: آیه44
[3]. سوره مبارکه مریم: آیه43
[4]. سوره مبارکه کهف: آیات 66 و 67
[5]. سوره مبارکه عنکبوت: آیه 49
پاسخ