شواهد روایی اصل دوازدهم

مَا دَلَّكَ الْقُرْآنُ عَلَیْهِ مِنْ صِفَتِهِ فَاتَّبِعْهُ لِیُوصِلَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ مَعْرِفَتِهِ وَ ائْتَمَّ بِهِ وَ اسْتَضِئْ بِنُورِ هِدَایَتِهِ فَإِنَّهَا نِعْمَةٌ وَ حِكْمَة.
وقتی قرآن چیزی را برایت توضیح می دهد، از آن تبعیت کن و حرفش را گوش بده. چون او در تمام سخنانش منظور و مرادی دارد. یقین کن، اعتماد کن و به آنچه قرآن حکیم به تو می گوید عمل نما.
 

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏: {القرآن} لَهُ ظَهْرٌ وَ بَطْنٌ فَظَاهِرُهُ حُكْمٌ وَ بَاطِنُهُ عِلْمٌ ظَاهِرُهُ أَنِيقٌ وَ بَاطِنُهُ عَمِيقٌ لَهُ نُجُومٌ وَ عَلَى نُجُومِهِ نُجُومٌ.
پیامبر اکرم (ص) فرمود: {قرآن} ظاهرش حكم و دستور است و باطنش علم و دانش، ظاهرش جلوه و زيبائى دارد و باطنى ژرف و عميق است. ستارگانى دارد و ستارگانش هم ستارگانى دارد.