روایات راهگشای اصل چهارم

1. قال رسول الله (ص): طَهِّرُوا کَفْوَاهَكُمْ فَإِنَّهَا طُرُقُ اَلْقُرْآنِ.^[1]

 رسول اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرماید: دهان‌هایتان را از سخنان بیهوده و حرام، پاک نگه‌دارید زیرا دهان‌های شما، راه قرآن است.

طهارت باید در هرآنچه با قرآن ارتباط دارد، رعایت شود. تو با زبان و دهانت کلمات الهی را می‌خوانی؛ پس طهارت را در این دو رعایت کن. این دو را با گناه آلوده نکن و آنچه را خدا دوست دارد بگو. زیرا طهارت باطنی زبان و دهان، به گناه نکردن با آنهاست. اگر هم زبانت آلوده شد، با استغفار تطهیرش کن!

2. قال الإمامُ الصّادقُ علیه السلام: قالَ رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: نَظِّفُوا طَریقَ القرآنِ، قیلَ: یا رسولَ اللّه، و ما طَریقُ القرآنِ؟ قالَ: أفواهُکُم، قیلَ: بما ذا؟ قالَ: بالسِّواكِ.[2]

 امام صادق علیه السلام می‌فرماید: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: گذرگاه قرآن را نظافت کنید. عرض شد: ای رسول خدا! گذرگاه قرآن چیست؟ فرمود: دهان‌هایتان. عرض شد: با چه تمیزش کنیم؟ فرمود: با مسواک زدن.

اهل بیت علیهم السلام، امر نموده‌اند که پیش از هم نشینی با قرآن، دهان خود را مسواک بزنیم. برداشتن موانع ظاهری، ارتباط با قرآن را آسان می‌کند.

3. قالَ امیرالمؤمنین (ع): لاَ یَقْرَأُ اَلْعَبْدُ اَلْقُرْآنَ إِذَا کَانَ عَلَى غَیْرِ طَهُورٍ حَتَّی یَتَطَهَّرَ.^[3]

هیچ بنده‌ای، قرآن را بدون طهارت تلاوت نمی‌کند، مگر آنکه وضو بگیرد و طاهر شود.

طهارت ظاهری، دستوریست که شرع مقدس صادر نموده تا تو هم سنخ و هم نشین قرآن باشی و به ملکوت قرآن، راه یابی.

4. قالَ العسکری (ع): …وَ اَلاِسْتِعَاذَةُ هِیَ مَا قَدْ أَمَرَ اَللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ عِنْدَ قِرَاءَتِهِمُ اَلْقُرْآنَ فَقَالَ جَلَّ ذِکْرُهُ: فَإِذا قَرَأْتَ اَلْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ اَلشَّيْطانِ اَلرَّجِيمِ إِنَّهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلی رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى اَلَّذِينَ یَتَوَلَّوْنَهُ وَ اَلَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ^[4] مَنْ تَأَدَّبَ بِآدَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَدَّاهُ إِلَى اَلْفَلاَحِ اَلدَّائِمِ وَ مَنِ اِسْتَوْصَى بِوَصِيَّةِ اَللَّهِ کَانَ لَهُ خَیْرُ اَلدَّارَيْنِ.[5]

 خداوند بندگانش را مامور کرده که به هنگام قرائت قرآن، به او پناه ببرند.(این امر، یکی از آداب و پندهای الهی است) و هر کس به آداب الهی مؤدب گردد او را به رستگاری دائم می‌رساند. و هرکس به پند الهی عمل کند خیر دو سرا، برای اوست. پرودگار متعال، دستور داده است که هنگام ارتباط با قرآن، از شرّ، وسوسه و آلودگی‌های شیطان به او پناه بریم. رهایی از شیطان، هنگام تلاوت قرآن، رستگاری دائم و خیر دوسرا را در پی دارد.

[1]. ارشاد القلوب: ج۱، ص۱۸۴

[2] . وسائل الشیعه: ج۲، ص۲۲

[3]. وسائل الشیعه: ج۶، ص۱۹۶

[4]. سوره مبارکه النحل: آیات 98-۱۰۰

[5] . بحار الأنوار: ج89، ص۲۱۴