کلام بزرگان در اصل پنجم

1. وقتی شخصی حکیم با تو سخن می گوید در انتخاب تک تک کلماتش دقت می کند و در به کارگیری هر لفظ، کلام، مثال، داستان و … منظوری دارد. یعنی بیهوده و به گزاف چیزی نمی گوید. واو به واو حرف هایش از چشمه حکمت می جوشد. حالا هرگاه منظورش را نفهمیدی، باید تدبّر و تأمل کنی تا مراد او را از این کلام دریابی.

1. قرآن حکیم است و بدون دلیل حرف نمی زند؛ پس مرادش را باید پیدا کرد و منظورش را فهمید.
2. فکر نکن آیاتی که می خوانی ارتباطی به تو ندارد. مگر می شود کلام خداوند حکیم بی ارتباط با تو باشد. درحالی که در تک تک آیات با تو دارد سخن می گوید و تو مخاطب خدا هستی.

مقام معظم رهبری حفظه الله:
با قرآن باید مثل آینه مواجه شد؛ پاکیزه، برّاق و بی زنگار؛ تا قرآن در دل ما منعکس شود. قرآن باید در جان ما انعکاس پیدا کند. این [انعکاس] همیشه و برای همه نیست برای کسانی است که دلشان را با صفای باطن و نفس، پاکیزه کنند…

1. از خودت بپرس چرا قرآن این حرف را دارد به من می زند؟ چه منظوری در کلام این حکیم وجود دارد؟ و چه چیزی در من دیده است که این مطلب را تذکر می دهد؟ اصلاً چرا به من چیزی نمی گوید و با من حرف نمی زند؟
2. آیا مراد آیه همین مطلب بسیطی است که فهمیدی؟ در جوانب مختلف کلام تأمل کن