کلام بزرگان در اصل چهارم
1. حضرت علامه طباطبایی ره:
آیۀ شریفه «لا یمَسُّهُ الّا المُطَهَّرون»[1] جز پاکشدگان قرآن را مسّ نمیکنند. منظور از مُطَهَّرون کسانی هستند که خدای تعالی دلهایشان را از هر رجس و پلیدی یعنی از رجس گناهان و پلیدی ذنوب پاک کرده و یا از چیزی که از گناهان هم پلیدتر و عظیمتر و دقیقتر است و آن عبارت است از تعلق به غیر خدای تعالی. این معنای از تطهیر [پاکی از تعلق به غیر خدای متعال] مناسبتر از معنای پاکی از حدث و خبث است زیرا با کلمه مَسّ که معنای علم و شناخت دارد سازگارتر است.[2]
2. مقام معظم رهبری حفظه الله:
با قرآن باید مثل آینه مواجه شد؛ پاکیزه، برّاق و بیزنگار؛ تا قرآن در دل ما منعکس شود. قرآن باید در جان ما انعکاس پیدا کند. این [انعکاس] همیشه و برای همه نیست برای کسانی است که دلشان را با صفای باطن و نفس، پاکیزه کنند…
[1] . سوره مبارکه واقعه: آیه۷۹
[2]. ترجمه تفسیر المیزان: ج۱۹، ص ۲۳۸
پاسخ