معرفی اصل هشتم: حیات

قرآن کریم موجودی زنده است که به محضرش شرفیاب می‌شوی.

موجود زنده درک دارد، اثر دارد، احساسات دارد. قرآن هم حقیقتی زنده است که می‌بیند، می‌شنود، سخن می‌گوید، اثرگذار است و از مخاطبش ناراحت یا خوشحال می‌شود. پس، او را مرده، بدون درک و بی‌احساس نشمار! بزرگش بدار و از مصاحبت با او و هم‌کلام شدن با حضرتش لذت ببر…

بدان که قرآن نوشته نیست؛ شخصی زنده و نورانی است که توفیق درک حضورش را یافته‌ای…

قرآن یک حقیقت زنده است. در وقت تلاوت آیاتش، خودت را در محضر او ببین!!

قرآن یک حقیقت ملکوتی، نورانی و زنده است که وقتی مصحف شریف را می گشایی تا آیات الهی را تلاوت کنی، رو به سوی ملکوت عالم کرده ای و به محضرش راه یافته ای…

خدای متعال، قرآن کریم را در جای جای آیاتش، به عنوان یک موجود زنده که آثار و افعالی دارد معرفی می کند و بسیاری از کارها را مستقیماً به شخص او نسبت می دهد، مثلاً:
1. اِنَّ هَذَا ٱلقُرءَانَ یَهدِی لِلَّتِي هِیَ أَقوَمُ.
…