شواهد روایی اصل هفتم
1. قال رسولالله ص: الْقُرْآنُ مَأْدُبَةُ اللَّه.[1]
مأدبه، سفره آماده الهی است. اگر سفره آماده است، نیازی نیست چیزی با خودت بیاوری.
2. مَنْ فَسَّرَ الْقُرْآنَ بِرَأْيِهِ فَقَدِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِب.[2]
هرکه قرآن را به رأی خود تفسیر کند بر خدا دروغ بسته است.
نکته اضافه: فهم پیشین خود را به قرآن تحمیل نکن.
3. قال علی (ع): لولا أنَّ الشَّياطينَ يَحُومونَ على قُلوبِ بَني آدمَ لَنَظَروا إلى مَلَكوتِ السَّماءِ.[3]
اگر نبود كه شيطانها بر گرد دلهاى آدميان مىچرخند، هر آينه آنان ملكوت آسمانها را مىديدند.
4. قال رسول الله ص: لو لا تَزيِيدٌ فِى حَدِيثِكُم و تَمزِيجٌ فِى قُلوبِكُم لَرَأيتُم مَا أرَى و لَسَمِعتُم ما أسمَع.[4]
اگر در سخنانتان زيادهگويى نبود و قلبهايتان به چيزى آلوده نشده بود، هرچه من میدیدم، شما هم مىديديد و هر چه مىشنيدم، شما هم مىشنيديد.
[1] . بحارالانوار: ج89، ص267
[2] . وسائل الشیعة: ج27، ص190
[3] . محجة البیضاء: ج2، ص125
[4] . شرح اصول کافی: ج1، ص331
پاسخ