روایات راهگشای اصل نهم

1.قال رسول الله ص: لا تَغفُل عَن قراءةِ القرآن صباحاً و مساءً.[1]

پیامبر (ص) می‌فرماید: در هر صبحگاه وشامگاه، از قرائت قرآن غفلت نکن.

2. قال الباقر (ع): رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَحَفِظَ حُرُوفَهُ ضَيَّعَ حُدُودَهُ وَ أَقَامَهُ إِقَامَةَ الْقِدْح فَلَا كَثَّرَ اللَّهُ هَؤُلَاءِ مِنْ حَمَلَةِ الْقُرْآن.[2]

امام باقر ع فرمودند: از قاریان قرآن مردی است که قرآن را می‌خواند و حروف و كلماتش را حفظ مى‌كند، اما حدود آن را ضایع می‌کند و و آن را چون جام آب نگه‌دارى كند (كه هنگام سود جوئى از آن بهره برد). خداوند امثال اينان را در قرآن‌خوانان زياد نكند. امام صادق نیز درباره چنین فردی فرمودند از اهل آتش است.[3]

3. قال الصادق ع: الْقُرْآنُ عَهْدُ اللَّهِ إِلَى خَلْقِهِ فَقَدْ يَنْبَغِي لِلْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ يَنْظُرَ فِي عَهْدِهِ وَ أَنْ يَقْرَأَ مِنْهُ فِي كُلِّ يَوْمٍ خَمْسِينَ آيَةً.[4]

قـرآن، عـهدنامه خدا به بنـدگان اوست، پس شایسته است مســلمان در عـهدنـامـه اش بـنگرد و روزی پنـجـاه آیـه از آن بخـواند.

4. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ فِي لَيْلَةٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسِينَ آيَةً كُتِبَ مِنَ الذَّاكِرِينَ وَ مَنْ قَرَأَ مِائَةَ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِين‌.[5]

پیامبر اکرم (ص) فرمود: کسی که ده آیه در یک شب بخواند، نوشته نمی‌شود از غافلین و هر کس پنجاه آیه بخواند در زمره ذاکرین نوشته می‌شود و هر کس صد آیه بخواند در زمره پارسایان نوشته می‌شود.

5. قال الصادق ع: إِذَا كَانَ الرَّجُلُ عَلَى عَمَلٍ فَلْيَدُمْ عَلَيْهِ سَنَة.[6]

امام صادق عليه السلام: هر گاه شخصى عملى را آغاز كند، تا يك سال آن را ادامه دهد.

6. أَنَّ مَوْلَانَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ ع كَانَ يَتْلُو الْقُرْآنَ فِي صَلَاتِهِ فَغُشِيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا أَفَاقَ سُئِلَ مَا الَّذِي أَوْجَبَ مَا انْتَهَتْ حَالُهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا مَعْنَاهُ مَا زِلْتُ أُكَرِّرُ آيَاتِ الْقُرْآنِ حَتَّى بَلَغْتُ إِلَى حَالٍ كَأَنَّنِي سَمِعْتُهَا مُشَافَهَةً مِمَّنْ أَنْزَلَهَا.[7]

سرورمان امام جعفر صادق (ع) در نماز خود قرآن تلاوت مى‌كرد كه از هوش رفت . وقتى به هوش آمد سؤال كردند: چه شد كه به اين حال افتاديد؟ حضرت پاسخى به اين مضمون داد: آيات قرآن را پيوسته تكرار مى‌كردم تا جايى كه اين حالت به من دست داد كه گويى آن را از زبان نازل كننده‌اش مى‌شنوم. 


[1] . شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید: ج10، ص22

[2] . الکافی: ج۲، ص۶۷۲

[3] . الخصال: ص165

[4] . الکافی: ج2، ص609

[5] . الکافی، ج۲، ص ۴۴۸

[6] . الکافی: ج2، ص82

[7]. بحارالانوار: ج81، ص247

مقالات مرتبط

روایات راهگشای اصل دوازدهم

1. قال الصادق (ع): فَانْظُرْ كَيْفَ تَقْرَأُ كِتَابَ رَبِّك.
نيك بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه می خوانی؟‏
2. قال علی (ع): فَتَجَلَّى لَهُمْ سُبْحَانَهُ فِي كِتَابِه.
امام علی (ع) فرمود: خدای متعال در قرآن برای آن ها {بندگانش} تجلی کرد. ‏

شواهد روایی اصل هشتم

3. قال الباقر (ع): وَ لَوْ أنَّ الْآیهْ إِذَا نَزَلَتْ فِی قَوْمٍ…
لَکنَّ الْقُرْآنَ یجْرِی أوَّلُهْ عَلَی آخِرِهِ مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ.
امام باقر (ع) در توصیف قرآن می فرماید: اگر بنا بود آیه ای که درباره قومی نازل شده، پس از مردن آن قوم بمیرد، از قرآن چیزی برجای نمی ماند

شواهد روایی اصل نهم

1. قال علی (ع): و لیکن سمیرک القران.
امام على (ع) فرمود: باید همنشین شب هایت قرآن باشد. کسی که شب هایش را با قرآن می گذراند و در ارتباطش با قرآن استمرار دارد، کمال همنشین در او اثر می کند و قرآن او را با خود هم سنخ می کند.

روایات راهگشای اصل اول

پیامبر اکرم ص:
قرآن دارای بالاترین جایگاه در بین همه چیز است غیر از خدای عز و جل، پس هر که قرآن را بزرگ داشته، خدای عز و جل را و هر که بزرگ ندارد قرآن را، سبک داشته حرمت خدا را. و حرمت قرآن بر خدا چون حرمت پدر است بر فرزند.

روایات راهگشای اصل دوم

امام صادق علیه السلام: همانا قرآن با شتاب و سرعت نباید خوانده شود، بلکه هموار و شمرده تلاوت گردد و هر گاه به آیه ای برخورد کردی که در آن یاد بهشت شده است، نزد آن توقف کن و از خداوند طلب بهشت نما و… پاسخ آیات انذار و تبشیرش را با استعاذه و دعاء بده.

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوار ابزار