کلام بزرگان در اصل سوم

1. حضرت امام خمینی ره:

یکی از آداب مهمّه قرائت قرآن که انسان را به نتایج بسیار و استفادات بی‌شمار نائل کند، تطبیق است. و آن، چنان است که در هر آیه از آیات شریفه که تفکر می‌کند، مفاد آن را با حال خود منطبق کند، و نقصان خود را به‌واسطه آن مرتفع کند و امراض خود را بدان شفا دهد.

مثلاً، در قصۀ شریفه حضرت آدم علیه السلام ببیند سبب مطرود شدن شیطان از بارگاه قدس با آن همه سجده‌ها و عبادت‌های طولانی چه بوده؟ خود را از آن تطهیر کند زیرا مقام قرب الهی جای پاکان است، با اوصاف و اخلاق شیطانی قدم در آن بارگاه قدس نتوان گذاشت. از آیات شریفه استفاده شود که مبدأ سجده ننمودن ابلیس، خودبینی و عجب بوده که کوس «أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ» زد، و این خودبینی، اسباب خودخواهی و خودفروشی -که استکبار است- شد و آن، اسباب خودرأیی – که استقلال و سرپیچی از فرمان است- شد، پس مطرود درگاه شد. ما از اول عمر، شیطان را ملعون و مطرود خواندیم و خود به اوصاف خبیثه او متّصف هستیم. و در فکر آن برنیامدیم که آنچه سبب مطرودیت درگاه قدس است، در هر کسی باشد مطرود است. شیطان خصوصیتی ندارد، آنچه او را از درگاه قرب دور کرد ما را نگذارد که به آن درگاه راه یابیم. می‌ترسم لعن‌هایی که به ابلیس، می‌کنیم، خود نیز در آن شریک باشیم.[1]

2. حضرت آیت‌اللّه بهجت ره:

هدایت عامه از ناحیه خداوند متعال صورت گرفته است. و هر فردی صلاحیت اصلاح را دارد ولی ما در فکر مأمن نیستیم. و با این حال که در حال نزول هستیم قاصد صعودیم و از خود راضی هستیم. و گرفتار معاصی و کوچک شمردن آنها و عدم استغفار از آنها هستیم. مأمن و پناهگاه ما قرآن و عدیل آن، عترت هستند. ^[2]

3. مقام معظم رهبری حفظه الله:

قرآن نور است، قرآن هدایت است. قرآن بیان است، تبیان است، قرآن با انسان حرف می‌زند، با دل انسان حرف می‌زند، با باطن انسان حرف می‌زند، با قرآن باید مأنوس شد. به قرآن باید نزدیک شد. اوّلین بهره را دلِ آماده و مستعدّ انسان می‌برد. اگر دیدید دلتان به قرآن نزدیک است، خدا را شکر کنید. اگر دیدید معارف قرآنی را به‌آسانی قبول می‌کنید و در دل می‌پذیرید و تحمّل می‌کنید، بدانید که خدای متعال اراده کرده است شما را هدایت کند؛ فَمَن یُرِدِ اللهُ اَن یَهدِیَهُ یَشرَح صَدرَهُ لِلاِسلمِ وَ مَن یُرِد اَن یُضِلَّهُ یَجعَل صَدرَهُ ضَیِّقًا حَرَجًا کَاَنَّما یَصَّعَّدُ فِی السَّماء.خاصیّت قرآن این است: اگر دل شما به قرآن نزدیک شد، اگر اُنس با قرآن پیدا کردید، بدانید خدای متعال اراده کرده شما را هدایت کند و این بزرگ‌ترین نعمت الهی است.^[3]

[1] . آداب الصلاة: ص۲۰۶

[2]. در محضر بهجت: ج۲، ص۲۱۲

[3]. بیانات رهبری: ۱۳۹۳/۳/۱۳