این راهکارها را پیاده کن، یک صفحه از حضرت قرآن را باز نما و آیات نورانیش را تلاوت کن.
نتیجه رعایت این اصل را درون خود جستجو کن. ببین چه حال و برداشتی از این ملاقات برایت حاصل شده است. تو چه دریافتی داشتی؟ چه حالی پیدا کردی؟
چه اتفاقی در جانت افتاد؟ اگر دوست داری ما را هم بهرهمند کن.
1. هر روز ساعتی را برای تلاوت قرآن عزیز قرار بده و تلاش کن دیر سر قرار نروی. بی اهمیتی به قول و قرار، رفاقت و انس را مدام کمرنگ می کند.
اگر دلتنگ قرآن نیستی، یعنی رفاقت با قرآن نداری. سعی کن این رفاقت را ایجاد کنی
1. هر چه دانسته ای و فهمیدی را کنار بگذار و مانند طفل دبستانی که هیچ نمی داند و تازه میخواهد چیزی یاد بگیرد، در محضر استاد (حضرت قرآن) زانوی ادب بزن و آماده دریافت آیات قرآن باش.
2. قبل از تلاوت آیه، به قرآن و با خودت بگو من هیچ چیز نمی دانم
تدبر انفسی یعنی به خود گرفتن آیات و یافتن معنای آیه، در جان خود.
تدبر انفسی و به خود گرفتن آیات، تفسیر نیست؛ تطبیق است. تطبیق آیات با وجود خویش! تفسیر بهرأی نیست؛ جستجوی آیات، در جان خویش است! برای اینکه بتوانی با قرآن ارتباط پیدا کنی و آیاتش را کاربردی بفهمی و منظورش را در جان خودت بیابی، چند اصل را خوب یاد بگیر و راهکارهایش را به خوبی پیاده کن!
اگر گمان کنی چیزی را می دانی، چیز جدید یاد نمی گیری و از پیام آیه محروم خواهی شد. قرآن، در هر بار که به محضرش مشرّف می شوی، نو به نو برایت جلوه گری می کند و نوری از حقایق خود را به قلب تو می تاباند.
در شیوه «تدبّر انفسی» شخص به دنبال بررسی معانی الفاظ قرآن یا تفسیر او نیست بلکه به جستجوی آیات قرآن درون جان خود پرداخته و در همان حال تلاوت، از درمان قرآن بهرهمند میشود.
این روش علاوه بر افزایش دوچندان معرفت نسبت به قرآن، موجب انس و رفاقتی تجربه نشده با این حقیقت ملکوتی میشود و به این شکل، ما را به نتایجی کاربردی و جدید در زندگی شخصی خود میرساند.
جهت آموزش این شیوه، ۱۲ اصل تدبّر انفسی و به خود گرفتن آیات معرفی شده و هر اصل در ضمن هشت بخش، تشریح گردیده است.
پاسخ