شواهد قرآنی اصل نهم

  1. لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر

ما قرآن را آسان کردیم برای اینکه شما آن را حفظ کنید؛ استمرار بر تلاوت قرآن داشته باشید و بر دریافت هایتان از قرآن مراقبت کنید.

2. أفَلَا يَتدبّرونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا.[1]

آيا در قرآن نمى‌انديشند [تاحقايق را بفهمند]؟ یا بر دل‌هایشان قفل‌هایی قرار دارد؟

در این آیه خدای متعال همه انسان‌ها را به تدبّر مستمر در قرآن کریم دعوت می‌کند. فعل یَتدبّرون به گونه‌ایست که در زبان عربی معنای استمرار را می‌فهماند. تدبّر در قرآن هنگامی اثر کامل و عالی خواهد داشت که استمرار و تداوم پیدا کند.

3. يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ * قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا * نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا * أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا.[2]

 ای جامه بر خود پيچيده * شب را جز اندكى [كه ويژه استراحت است براى عبادت] برخيز * نصف [همه ساعات] شب [را به عبادت اختصاص ده] يا اندكى از نصف بكاه * يا [مقدارى] بر نصف بيفزا، و قرآن را شمرده و روشن و با تأمل و دقت بخوان.

 خداوند متعال خطاب به پیامبر (ص) می‌فرماید هر شب‌ را برای عبادت به‌پا خیز و قرآن بخوان. این اوامر، برنامه ای است که خدای متعال به پیامبر خود ارائه می‌دهد. حال بر اساس اصل تخاطب، معلوم می‌شود که همه ما مؤمنین نیز مخاطب این آیه هستیم و خداوند برای شب‌هایمان به ما برنامه ای می‌دهد که دارای دو بخش عبادت و ترتیل قرآن است.(ترتیل به معنای استمرار.)


[1] . سوره مبارکه محمد: آیه 24

[2] . سوره مبارکه مزمل: آیات1-4

مقالات مرتبط

ضرورت تدبّر انفسی

همانطور که آیۀ شریفۀ «أَ فَلایَتدبّرونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها» می‌فرماید: تدبّر در قرآن، کار قلب است، نه عقل، پس با قلبت در آیات قرآن تدبّر کن! یعنی اگر قلب قفل باشد، عقل به جایی نمی‌رسد. دل که بسته باشد، چیزی به ذهن نمی‌رسد. پس باید راهی برای باز شدن قفل‌های قلب پیدا کرد. راستی، قلبت قفل است؟! یا وقتی با آیات الهی مواجه می‌شوی، قلبت می‌لرزد؟! تا به سمت قرآن بروی، قلبت باز می‌شود؟ خاصیت نور این است که وقتی به‌سمتش بروی، نورانی می‌شوی و از تاریکی جدا می‌شوی!

اگر دلت باز نشد، استغفار کن! دست به دامن صاحب قرآن شو که مرا راه بده! دستم را بگیر و مرا دور نیانداز! من دوستت دارم و نمی‌خواهم از کلام تو محروم شوم… مرا به قرآن ببخش و دلم را برای فهم آیاتت، باز کن!

تدبر انفسی چیست؟

تدبر انفسی یعنی به خود گرفتن آیات و یافتن معنای آیه، در جان خود.

تدبر انفسی و به خود گرفتن آیات، تفسیر نیست؛ تطبیق است. تطبیق آیات با وجود خویش! تفسیر به‌رأی نیست؛ جستجوی آیات، در جان خویش است! برای اینکه بتوانی با قرآن ارتباط پیدا کنی و آیاتش را کاربردی بفهمی و منظورش را در جان خودت بیابی، چند اصل را خوب یاد بگیر و راهکارهایش را به خوبی پیاده کن!

روایات راهگشای اصل اول

پیامبر اکرم ص:
قرآن دارای بالاترین جایگاه در بین همه چیز است غیر از خدای عز و جل، پس هر که قرآن را بزرگ داشته، خدای عز و جل را و هر که بزرگ ندارد قرآن را، سبک داشته حرمت خدا را. و حرمت قرآن بر خدا چون حرمت پدر است بر فرزند.

معرفی اصل سوم: هدایت

قرآن برای هدایت تو است. از نزد خدای مهربان نازل شده و پایین آمده، تا تو را به نزد خدای متعال، بالا ببرد. راه و چاه این بازگشت به اصل خودت را در قرآن ببین و قدم به قدم با او راه برو تا به مقصد برسی.

شواهد قرآنی اصل دوم

وَاذْكُر رَّبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعًا وَخِیفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَکُن مِّنَ الْغَافِلِينَ.
ﻭ ﺗﻮ، ﺍی ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺐ، ﻧﺎﻟﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻥ ﻭ ﻧﺠﻮﺍﻛﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺩ ﻛﻦ ﻭ ﺟﺰﻭ ﻏﺎﻓﻠﺎﻥ ﻧﺒﺎﺵ!

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوار ابزار