روایات راهگشای اصل یازدهم

1. إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا.[1]

همانا من در میان شما دو چیز سنگین و گران می‌گذارم، که اگر بدان‌ها چنگ زنید هرگز پس از من گمراه نشوید: کتاب خدا و عترت من؛ و این دو از یک‌دیگر جدا نشوند تا در کنار حوض کوثر بر من درآیند؛ پس بنگرید چگونه پس از من نسبت به آن دو رفتار می‌کنید.

2. مُحَمَّدِ بْنِ مَنْصُورٍ قَالَ: سَأَلْتُ عَبْداً صَالِحاً {امام کاظم ع} عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ اَلْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ» قَالَ فَقَالَ إِنَّ اَلْقُرْآنَ لَهُ ظَهْرٌ وَ بَطْنٌ فَجَمِيعُ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ فِي اَلْقُرْآنِ هُوَ اَلظَّاهِرُ وَ اَلْبَاطِنُ مِنْ ذَلِكَ أَئِمَّةُ اَلْجَوْرِ وَ جَمِيعُ مَا أَحَلَّ اَللَّهُ تَعَالَى فِي اَلْكِتَابِ هُوَ اَلظَّاهِرُ وَ اَلْبَاطِنُ مِنْ ذَلِكَ أَئِمَّةُ اَلْحَقِّ.[2]

 محمد بن منصور گويد: از عبد صالح (حضرت موسى بن جعفر عليه السلام) در باره قول خداى عز و جل «بگو پروردگار من همه كارهاى زشت را، آنچه عيانست و آنچه نهانست حرام كرده» پرسيدم، فرمود: براى قرآن ظاهرى است و باطنى، همه آنچه را خدا در قرآن حرام كرده ظاهر قرآنست و باطن آن پيشوايان جورند و همه آنچه را خداى تعالى در قرآن حلال فرموده ظاهر قرآنست و باطن آن پيشوايان حق (ائمه معصومين عليهم السلام) هستند.

3. وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُكْمٌ» الى قوله «صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» فقال ابو جعفر (ع) نزلت في الذين كذبوا الأوصياء هم صم و بكم.[3]

امام باقر (ع) درباره آیات «وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُكْمٌ» الى قوله «صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» فرمود: این آیات درباره افرادی نازل شده است که اوصیاء را تکذیب کردند، آنها کر و لال هستند.


[1] . بحارالانوار: ج2، ص100

[2] . الکافی: ج1، ص374

[3] . تفسیر نورالثقلین: ج1، ص717

مقالات مرتبط

شواهد روایی اصل یازدهم

1. قال علی (ع) : أَنَا كِتَابُ اللَّهِ النَّاطِق‏.
من کتاب ناطق خدای تبارک و تعالی هستم.
2.قال علی (ع) : انّا کلام الله الناطق، الناطق بالقرآن.
ما کلام ناطق خداوند هستیم، سخن به قرآن میگوییم (یعنی سخن ما هم از قرآن جدا نیست).

روایات راهگشای اصل هفتم

قال الامام الصادق (ع): فقارئ القرآن یحتاج الی ثلاثة اشیاءَ قلبٍ خاشعٍ و بدنٍ فارغٍ و موضعٍ خالٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود: قاری قرآن به سه خصلت نیازمند است: ۱. قلب خاشع ؛۲. بدن فارغ (از هر گرفتاری و رنج)؛ ۳. مکان خالی (از همه گرفتاری ها، خطورات و وسوسه ها برای ایجاد توجه، از همه گرفتاری ها و وسوسه ها).

شواهد روایی اصل هشتم

3. قال الباقر (ع): وَ لَوْ أنَّ الْآیهْ إِذَا نَزَلَتْ فِی قَوْمٍ…
لَکنَّ الْقُرْآنَ یجْرِی أوَّلُهْ عَلَی آخِرِهِ مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ.
امام باقر (ع) در توصیف قرآن می فرماید: اگر بنا بود آیه ای که درباره قومی نازل شده، پس از مردن آن قوم بمیرد، از قرآن چیزی برجای نمی ماند

روایات راهگشای اصل دوم

امام صادق علیه السلام: همانا قرآن با شتاب و سرعت نباید خوانده شود، بلکه هموار و شمرده تلاوت گردد و هر گاه به آیه ای برخورد کردی که در آن یاد بهشت شده است، نزد آن توقف کن و از خداوند طلب بهشت نما و… پاسخ آیات انذار و تبشیرش را با استعاذه و دعاء بده.

روایات راهگشای اصل دوازدهم

1. قال الصادق (ع): فَانْظُرْ كَيْفَ تَقْرَأُ كِتَابَ رَبِّك.
نيك بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه می خوانی؟‏
2. قال علی (ع): فَتَجَلَّى لَهُمْ سُبْحَانَهُ فِي كِتَابِه.
امام علی (ع) فرمود: خدای متعال در قرآن برای آن ها {بندگانش} تجلی کرد. ‏

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوار ابزار