روایات راهگشای اصل دوازدهم

1. قال الصادق (ع): فَانْظُرْ كَيْفَ تَقْرَأُ كِتَابَ رَبِّك. [1]

نيك بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه می‌خوانی؟‌

2. قال علی (ع): فَتَجَلَّى لَهُمْ سُبْحَانَهُ فِي كِتَابِه.[2]

امام علی (ع) فرمود: خدای متعال در قرآن برای آنها {بندگانش} تجلی کرد. ‌

3. یقول علی ابن الحسین: آيَاتُ الْقُرْآنِ خَزَائِنُ فَكُلَّمَا فَتَحْتَ خِزَانَةً يَنْبَغِي لَكَ أَنْ تَنْظُرَ مَا فِيهَا.[3]

امام سجاد (ع) می‌فرمود آیات قرآن گنجینه‌هایی است که هرگاه یکی از این گنج‌ها را گشودی، سزاوار است که به آنچه در آن است، نیکو بنگری.

4. أَنَّ مَوْلَانَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ ع كَانَ يَتْلُو الْقُرْآنَ فِي صَلَاتِهِ فَغُشِيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا أَفَاقَ سُئِلَ مَا الَّذِي أَوْجَبَ مَا انْتَهَتْ حَالُهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا مَعْنَاهُ مَا زِلْتُ أُكَرِّرُ آيَاتِ الْقُرْآنِ حَتَّى بَلَغْتُ إِلَى حَالٍ كَأَنَّنِي سَمِعْتُهَا مُشَافَهَةً مِمَّنْ أَنْزَلَهَا.[4]

سرورمان امام جعفر صادق (ع) در نماز خود قرآن تلاوت مى‌كرد كه از هوش رفت . وقتى به هوش آمد سؤال كردند: چه شد كه به اين حال افتاديد؟ حضرت پاسخى به اين مضمون داد: آيات قرآن را پيوسته تكرار مى‌كردم تا جايى كه اين حالت به من دست داد كه گويى آن را از زبان نازل كننده‌اش مى‌شنوم. 

 .[1] بحارالانوار: ج82، ص44

.[2] نهج البلاغه، خطبه 147

[3]. الکافی: ج2، ص609

[4]. بحارالانوار: ج81، ص247