اگر کسی با پیش داوری و اطلاعات قبلی محضر قرآن برود، بسیاری از مطالب و اشارات آن را دریافت نمیکند و هر چه را که میفهمد با آگاهی قبلی و پیشفرضهای خود تطبیق میدهد. برای همین، باید به آگاهیها، اطلاعات و دریافتهای پیشین خود توجه نکند تا از مواجهه با قرآن کریم، مطلبی نو و ناب دریافت کند.
اگر گمان کنی چیزی را می دانی، چیز جدید یاد نمی گیری و از پیام آیه محروم خواهی شد. قرآن، در هر بار که به محضرش مشرّف می شوی، نو به نو برایت جلوه گری می کند و نوری از حقایق خود را به قلب تو می تاباند.
… تمام تدبّرهای مخالف شرع را به کلی دور بریز! زیرا شرع معیار محکمی برای درستی و نادرستی برداشت های قرآنی است.
…
4. بعد از پایان تلاوت، دریافت های خود را یادداشت کن و آن ها را به یک عالم قرآن شناس عرضه کن.
5. فرمایش و رهنمودهای عالم را فصل الخطاب بدان
1. هر چه دانسته ای و فهمیدی را کنار بگذار و مانند طفل دبستانی که هیچ نمی داند و تازه میخواهد چیزی یاد بگیرد، در محضر استاد (حضرت قرآن) زانوی ادب بزن و آماده دریافت آیات قرآن باش.
2. قبل از تلاوت آیه، به قرآن و با خودت بگو من هیچ چیز نمی دانم
تشخیص صحت معانی یافته شده و تطبیق آن با ساختار وجودی هر فرد، تنها و تنها از عهده عالمی بر می آید که به بطون قرآن کریم و معانی حقیقی آن آگاهی داشته باشد. همچنین بر پیچ و خم ها، کاستی ها و نیازهای درونی شخص تدبّر کننده اشراف داشته باشد. لذا مراوده با چنین عالمی لازم و ضروری است.
جهت آموزش این شیوه، ۱۲ اصل تدبر انفسی و به خود گرفتن آیات معرفی شده و هر اصل در ضمن نه بخش، تشریح گردیده است:
1- معرفی اصل
2- توضیح و تشریح پیرامون اصل
3- شواهد قرآنی
4- شواهد روایی
5- آیات نمونه
6- راهکار عملی
7- روایات راهگشا
8- کارگاه آموزش و تدبر مخاطبان
9- کلام بزرگان
پاسخ