معرفی اصل دوم: تخاطب

قرآن کریم، ناطق و سخنگو است و مخاطب این سخن، تو هستی. قرآن برای تو سخن می‌گوید و کلامش، متوجه توست، وقتی به محضر قرآن شرفیاب می‌شوی، او با تمام حیاتش به تو رو می‌کند و با تو حرف می‌زند. حضرت قرآن، با تو صحبت می‌کند. از تو سوال می‌پرسد. به تو امر و نهی می‌کند. او به تو رو کرده و کلامش نیز متوجه توست. خودت را مخاطب او بدان و کلامش را به خود بگیر!.^[1]

حضرت باری تعالی می‌خواهد توسط ائمه‌ی‌هدی (ع) معرفت‌سازی بکند که چرا این خلقت با این عظمت انجام گرفته است و از آن طرف همه‌ی ملکوت و هفت آسمان و زمین با این‌همه عظمت برای انسان قرارداده شده است و از آنجا که همه‌ی آیات را باید به خودمان بگیریم آنچه در قرآن است در غیر آن جست‌وجو نکنید، زیرا فکر را پراکنده و در مصداق‌های بیرونی مشغول می‌کند. انگار خدا غیر تو بنده‌ای ندارد و این‌همه ارسال رسل و انزال کتب آسمانی و ائمه‌ی‌اطهار (ع) و خلقت هفت آسمان و زمین همه و همه برای تو خلق شده است. اگر کسی غیر از این باور داشته است باخته است.

[1]. در آخر اصول تدبّر انفسی می‌خوانیم که قرآن و اهل بیت یکی هستند پس قرآن و اهل بیت علیهم السلام با ما حرف می‌زنند.