قرآن برای هدایت تو است. از نزد خدای مهربان نازل شده و پایین آمده، تا تو را به نزد خدای متعال، بالا ببرد. راه و چاه این بازگشت به اصل خودت را در قرآن ببین و قدم به قدم با او راه برو تا به مقصد برسی.
خدای تبارک و تعالی ما را خیلی دوست دارد. قرآن را قرار داد «هُدیً لِلنَّاس» برای هدایت ما که، چه بشود؟ تا انسان هم هدایت بشود، هم «بَيِّناتٍ مِن الهُدی وَ الفُرقانِ» [1] بتواند حق را از باطل تشخیص دهد.
[1] . سوره مبارکه بقره؛ آیه 185
مقام معظم رهبری حفظه الله:
با قرآن باید مثل آینه مواجه شد؛ پاکیزه، برّاق و بی زنگار؛ تا قرآن در دل ما منعکس شود. قرآن باید در جان ما انعکاس پیدا کند. این [انعکاس] همیشه و برای همه نیست برای کسانی است که دلشان را با صفای باطن و نفس، پاکیزه کنند…
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدی لِلَّتي هِیَ أَقْوَم.
قطعاً این قرآن به پایدارترین و استوارترین طریقه و آیین هدایت میکند.
2. ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فیهِ هُدیً لِلْمُتَّقين.
این کتاب، که هیچ شک و تردیدی در آن راه ندارد، هدایت است برای پرهیزکاران.
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُون.
اگر نمیدانید، از آگاهان بپرسید.
اگر درستی یا نادرستی برداشت های قرآنی خود را نمی دانید، به کسانی مراجعه کنید که دائماً توجه به خدای متعال دارند و از یاد او غافل نمی شوند (نه دانشمند و اهل فکر و دانش ظاهری/ بلکه اهل فطرت). از آن ها بپرسید تا باخبر شوید.
همانطور که آیۀ شریفۀ «أَ فَلایَتدبّرونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها» میفرماید: تدبّر در قرآن، کار قلب است، نه عقل، پس با قلبت در آیات قرآن تدبّر کن! یعنی اگر قلب قفل باشد، عقل به جایی نمیرسد. دل که بسته باشد، چیزی به ذهن نمیرسد. پس باید راهی برای باز شدن قفلهای قلب پیدا کرد. راستی، قلبت قفل است؟! یا وقتی با آیات الهی مواجه میشوی، قلبت میلرزد؟! تا به سمت قرآن بروی، قلبت باز میشود؟ خاصیت نور این است که وقتی بهسمتش بروی، نورانی میشوی و از تاریکی جدا میشوی!
اگر دلت باز نشد، استغفار کن! دست به دامن صاحب قرآن شو که مرا راه بده! دستم را بگیر و مرا دور نیانداز! من دوستت دارم و نمیخواهم از کلام تو محروم شوم… مرا به قرآن ببخش و دلم را برای فهم آیاتت، باز کن!
خدای متعال، قرآن کریم را در جای جای آیاتش، به عنوان یک موجود زنده که آثار و افعالی دارد معرفی می کند و بسیاری از کارها را مستقیماً به شخص او نسبت می دهد، مثلاً:
1. اِنَّ هَذَا ٱلقُرءَانَ یَهدِی لِلَّتِي هِیَ أَقوَمُ.
…
پاسخ