راهکار عملی اصل اول

پنج راه‌کاری که از طریق آنها بهتر می‌توانی به اصل اول عمل کنی را معرفی می‌کنیم:

1. با محبت به قرآن رو کن تا با محبت به تو رو کند

2. هر وقت خواستی به محضر قرآن شرفیاب شوی و او را زیارت نمایی، خودت را برای دیدار او آماده کن! یعنی پاکیزه باش و با احترام به پیشگاهش حاضر شو!

3. وقتی می‌خواهی قرآن بخوانی، به حضرت او سلام کن و روی ماهش را ببوس! همچنان که وقتی به بزرگی می‌رسی که می‌خواهی با او صحبت کنی، به او سلام می‌کنی.

4. مصحف شریف یا همان صورت مکتوب قرآن را روی دو دست بگیر، به جایی تکیه نده و مؤدبانه در محضرش بنشین، شمرده شمرده آیاتش را تلاوت کن، و به حرف‌هایش گوش بده!

5. در پایان این ملاقات، با او وداع کن، و شکرگزار دیدارش باش[1]


[1]. اگر پذیرفتیم قرآن یک موجود زنده است متناسب با انعکاسی که قرآن در ما دارد رفتار و ادب می‌کنیم و اینگونه نیست که اگر کسی به این آداب عمل نکرد پس ادب به قرآن ندارد پس قرآن را حی نیافته است مثلاً عکسی از آقای بهجت ره هست که به صورت لم داده مشغول قرائت زیارت عاشورا هست

البته یک نکته را در مورد آقا بهجت ره هم بگوییم که ایشان روزانه یاده ساعت اذکار و عبادات داشتند. و این نکته را هم باید در نظر بگیریم که در ابتدای امر که هنوز ارتباط برقرار نشده این آداب را رعایت می‌کنیم و بعد از ارتباط گیری متوجه می‌گردیم که این ارتباط دارای شئون مختلفی است. لذا این آداب لازم است ولی این آداب موجب نگردد که از قرآن خواندن دوری کنیم. ومقدار رعایت آداب متناسب باحال است

مقالات مرتبط

کلام بزرگان در اصل دوم

حضرت آیت اللّه بهجت ره:
جای تعجب است که به شخصیت ها و سخنان آن ها اهمیت داده می شود و سخنرانی هایشان ضبط می شود، اما قرآن که در دست ما است، این طور نزد ما ارزش ندارد! همه می دانیم که دربارۀ قرآن، مقصّریم.

معرفی اصل اول: قرآن، شخص بزرگوار

قرآن کریم موجودی زنده است که به محضرش شرفیاب می‌شوی.

موجود زنده درک دارد، اثر دارد، احساسات دارد. قرآن هم حقیقتی زنده است که می‌بیند، می‌شنود، سخن می‌گوید، اثرگذار است و از مخاطبش ناراحت یا خوشحال می‌شود. پس، او را مرده، بدون درک و بی‌احساس نشمار! بزرگش بدار و از مصاحبت با او و هم‌کلام شدن با حضرتش لذت ببر…

بدان که قرآن نوشته نیست؛ شخصی زنده و نورانی است که توفیق درک حضورش را یافته‌ای…

قرآن یک حقیقت زنده است. در وقت تلاوت آیاتش، خودت را در محضر او ببین!!

تدبر انفسی چیست؟

تدبر انفسی یعنی به خود گرفتن آیات و یافتن معنای آیه، در جان خود.

تدبر انفسی و به خود گرفتن آیات، تفسیر نیست؛ تطبیق است. تطبیق آیات با وجود خویش! تفسیر به‌رأی نیست؛ جستجوی آیات، در جان خویش است! برای اینکه بتوانی با قرآن ارتباط پیدا کنی و آیاتش را کاربردی بفهمی و منظورش را در جان خودت بیابی، چند اصل را خوب یاد بگیر و راهکارهایش را به خوبی پیاده کن!

راهکار عملی اصل یازدهم

1. باور کن صورت مکتوب امام زمان است. پس بدان در محضر چه کسی نشسته ای، چه کسی با تو سخن می گوید و تو با حرف او چه می کنی.
2. قرآن را از زبان امام زمان بشنو.
3. محبت به قرآن را بر دلت زنده کن. و به او عشق بورز مانند محبتت به حضرت زهرا و امام حسین و …

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوار ابزار