روایات راهگشای اصل دهم
1.قَالَ الصَّادِقُ (ع): فَرَتِّلْهُ تَرْتِيلًا وَ قِفْ عِنْدَ وَعْدِهِ وَ وَعِيدِهِ وَ تَفَكَّرْ فِي أَمْثَالِهِ وَ مَوَاعِظِهِ وَ احْذَرْ أَنْ تَقَعَ مِنْ إِقَامَتِكَ حُرُوفَهُ فِي إِضَاعَةِ حُدُودِه.[1]
پس قرآن را شمرده شمرده بخوان و هنگامی که به وعده و وعيدهایش میرسی، درنگ کن، و در امثال و مواعظ آن تفكر نما، و برحذر باش كه به خاطر گیر و بند رعايت آداب تجويد، حدود آن را ضایع نگردانی.
2. الإمامُ عليٌّ (ع): ألا لا خَيرَ في قِراءةٍ ليسَ فيها تدبّر ، ألا لا خَيرَ في عِبادَةٍ ليسَ فيها تَفَقُّهٌ. [2]
بدانيد كه در قرآن خواندنى كه با تدبّر همراه نباشد، خيرى نيست؛ بدانيد كه در عبادتى كه با فهم و انديشه توأم نباشد، خيرى نيست.
[1] . بحارالانوار: ج82، ص44
[2] . الکافی: ج1، ص36
پاسخ